Jaarmarkten hebben eeuwenlang een cruciale rol gespeeld in de plattelandseconomie van West-Europa. En de handel in hoevedieren was daarbij steevast een publiekstrekker. Met een kennersblik registreerden de kopers de kwaliteit, het gewicht, het vet- en vleesgehalte. In een theatraal spel van bod en tegenbod, volgens de oude gebruiken, kwamen ze de verkoopprijs overeen.
Door Segers, Yves
Inhoudstafel
Jaarmarkten hebben eeuwenlang een cruciale rol gespeeld in de plattelandseconomie van West-Europa. Volgens sommige historici gaat de oorsprong terug tot de pre-Romeinse tijd. Het overgrote deel ontstond evenwel in de middeleeuwen, toen tal van dorpen zich ontwikkelden tot steden.
Vroeger, net als nu, was de handel in hoevedieren een ware publiekstrekker. Wie kijkt er immers niet graag naar indrukwekkende stieren, veelbelovende kalveren, blèrende geiten, kwetterende ganzen en vette varkens?
Vanaf de 18de eeuw steeg het aantal jaarmarkten op het platteland aanzienlijk, hoewel het economische belang gestaag daalde. Die toename was wellicht te danken aan de groeiende handelsactiviteiten en de toenemende bevolking, die ook steeds meer vlees at.
Aan het einde van de 19de eeuw kwam het handelsaspect van vele jaarmarkten steeds meer onder druk te staan. De kermis bleef, maar de handel in vee verdween.
Op de kleine boederijen werd het vee vooral gezien als leverancier van trekkracht en als producent van mest. Maar men wist niet goed hoe men dieren moest selecteren voor het vlees en de melk. De overheid wenste via rasveredeling de kwaliteit van de nationale veestapel te verbeteren.
Na de Tweede Wereldoorlog volgde een verdere professionalisering van het systeem. Zo richtten de fokkersverenigingen in 1959 de Vereniging voor de Inrichting van de Algemene Veeprijskampen op.
